In Nederland werd tot en met het jaar 2000 een vermogensbelasting geheven van 0,7% van het vermogen op 1 januari van elk jaar na aftrek van de schulden en de vastgestelde vrijstelling.

Per 1 januari 2001 is de Wet op de Vermogensbelasting 1964 vervangen door de vermogensrendementsheffing in box 3 van de Wet inkomstenbelasting 2001. Daarbij wordt het gemiddelde vermogen op 1 januari en 31 december genomen. De belastingdienst veronderstelt dat een rendement van 4% hierover voor iedereen haalbaar is, en belast deze icyieve 4% vervolgens met 30% belasting. Uiteindelijk wordt dus 1,2% (30% van 4%) geheven over het gemiddeld vermogen dat u in dat jaar heeft gehad. Dit is dus meer dan de oude vermogensbelasting, maar daar staat tegenover dat de inkomsten uit vermogen niet langer belast worden. Voor bezitters van grote vermogens, die voorheen 60% inkomstenbelasting betaalden, is het tarief bij een effectief rendement van 4% dus gedaald van 3,1% naar 1,2%.

Vermogensbelasting berekening

De meest vermogende zijn er dus het meest op vooruit gegaan, maar er zijn een paar trucjes die ook voor de gewone belastingbetaler aantrekkelijk zijn.
Een deel van het vermogen kan namelijk vastgezet worden in groenrentecertificaten, ofwel groensparen.
Groensparen is een speciale vorm van sparen. Het spaarbedrag wordt geïnvesteerd in duurzame projecten, die als zodanig zijn goed gekeurd door de Belastingdienst. Denkt u natuur en milieubesparende projecten, zoals investeringen in windmolens en biologische landbouw, en zo verder. Bij groen sparen krijgt u twee belastingvoordelen:

• De vermogensrendementsheffing van 1,2 %, die geldt voor bedragen boven de € 20.661 per persoon vervalt.
• Een belastingkorting van 1,3 % tot maximaal € 55.145 in 2010. Deze korting van 1,3% geldt voor het gemiddelde bedrag, dat u in het jaar heeft gespaard respectievelijk belegd. Let op: voor de beleggingen in zogenoemde groenfondsen, die op 31 december 2000 al bestonden, geldt in box 3 zelfs een ongelimiteerde vrijstelling.

Dat betekent dus een basis rendement van minimaal 2,5%. Daar komt de rente op een rekening van groensparen nog bij.

De omzetbelasting staat ook wel bekend als BTW, dat staat voor Belasting over de Toegevoegde Waarde. Ondernemers die diensten leveren of goederen verkopen zijn in Nederland omzetbelasting verschuldigd. Dit betekent dat er omzetbelasting betaald moet worden over de gehele omzet van de onderneming. Aan de andere kant hebben ondernemers de mogelijkheid om de omzetbelasting die door leveranciers of andere ondernemers bij het bedrijf in rekening worden gebracht weer af te trekken van de te betalen omzetbelasting. Hierdoor wordt er uiteindelijk alleen omzetbelasting betaald over de waarde die door de ondernemer aan de goederen en diensten zijn toegevoegd. Vandaar ook de naam belasting over toegevoegde waarde. Dit betreft dus uitsluitend het verschil tussen de inkoopprijs van de ondernemer met eventuele onkosten en de verkoopprijs van de goederen of diensten. De regelgeving over de omzetbelasting is vastgelegd in de Wet op de Omzetbelasting en de Belastingdienst is het orgaan dat hier uitvoering aangeeft door het innen van de omzetbelasting.

Omzetbelasting berekening

Consumenten betalen bij aanschaf van producten in de winkel BTW. Dit kan varieren van 6% over voedingsmiddelen en sommige kleine beroepen tot 19% over diensten, auto’s, benzine, materialen, etc. Als consument is deze omzetbelasting niet te verrekenen.

Wie in Nederland woont of werkt kan verplicht worden gesteld aangifte te doen voor inkomstenbelasting. Dit is belasting die is verschuldigd over het belastbaar inkomen. Het belastbaar inkomen is onderverdeeld in drie boxen:

• box 1: belastbaar inkomen uit werk en woning;
• box 2: belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang;
• box 3: belastbaar inkomen uit sparen en beleggen.

Elke box kent afzonderlijke aftrekposten en voor elke box gelden verschillende tarieven. Niet iedereen betaalt inkomstenbelasting, omdat deze vaak al in de vorm van loonheffing is betaald door de werkgever. De loonheffing is dan eindheffing. Het is ook mogelijk dat u belasting terugkrijgt. Als u denkt dat u te veel belasting hebt betaald en dat u niet in aanmerking komt voor een verplichte aanslag, dan kunt u de te veel betaalde belasting terugvragen met een T-biljet.

Voorwaarden inkomstenbelasting

U bent verplicht aangifte te doen voor inkomstenbelasting indien ten minste aan de onderstaande voorwaarden is voldaan:

• U woont in Nederland of u geniet inkomen in Nederland.
• U bent particulier of ondernemer met een eenmanszaak of een vennootschap onder firma. (Als u een BV heeft, is de BV belastingplichtig voor de vennootschapsbelasting.)
• U heeft inkomsten genoten waarvoor geen inkomstenbelasting is betaald.

Aanpak inkomstenbelasting

De aangifte moet worden ingediend bij de Belastingdienst waar u onder valt. U kunt aangifte doen op het daartoe bestemde aangiftebiljet of u kunt het aangifteprogramma downloaden van de website van de Belastingdienst.
Inkomstenbelasting voor ondernemers

Zelfstandige ondernemers die een eenmanszaak voeren of een vof hebben, zijn net als werknemers in loondienst verplicht om inkomstenbelasting te betalen. Alleen de wijze waarop en de voorwaarden met betrekking tot de inkomstenbelasting voor ondernemers zijn verschillend. Bij werknemers wordt de inkomstenbelasting door de werkgevers afgedragen aan de belastingdienst en is vooraf duidelijk hoe veel de inkomstenbelasting bedraagt op basis van het te ontvangen loon. De inkomsten van ondernemers kunnen vooraf nog niet vastgesteld worden en daarom wordt achteraf na het eerste jaar berekend wat de inkomstenbelasting voor de betreffende ondernemer is. Om als ondernemer te kunnen worden aangemerkt, zal er aan de voorwaarden van de Belastingdienst voldaan moeten worden.

Enkele voorwaarden om als ondernemer aangemerkt te kunnen worden zijn:

• Zelfstandigheid, winst en kapitaal
• Omvang van de werkzaamheden en daaraan bestede uren
• Ondernemersrisico en aansprakelijkheid voor schulden die de onderneming heeft.

Elke gemeente in Nederland heft belastingen, die door de inwoners van de betreffende gemeente betaald moeten worden. Er zijn belastingen die algemeen van aard zijn, maar ook belastingen die alleen van toepassing zijn op een bepaalde doelgroep. Van de laatste situatie is de hondenbelasting een goed voorbeeld. Alleen eigenaren van een hond zijn verplicht om de hondenbelasting te betalen. De waterschapsbelasting is een voorbeeld van een belasting die door elk huishouden betaald moet worden en de hoogte is daarbij afhankelijk van de grootte van het huishouden.

Alle werknemers in Nederland hebben te maken met het betalen van loonbelasting.
Loonbelasting is de werknemer over zijn loon verschuldigd en wordt door zijn werkgever op het loon ingehouden en namens de werknemer aan de fiscus betaald. De loonbelasting is deel van de loonheffing. De werkgever behoort van de inhoudingen bij de fiscus aangifte te doen en de verschuldigde belasting vervolgens aan de belastingdienst af te dragen.

Bereken loonbelasting

Naast de loonbelasting wordt veelal ook het andere deel van de loonheffing door de werkgever op het loon ingehouden: de premies volksverzekeringen. De belastingdienst is ook voor deze heffing verantwoordelijk. Ook wordt gelijktijdig de zorgpremie ingehouden.

Op de salarisstrook staat dan ook een brutoloon vermeld, waar de belasting nog niet van is afgetrokken. Na alle inhoudingen op het brutosalaris blijft er een nettosalaris over. Het nettosalaris is het bedrag dat daadwerkelijk op de bankrekening van de werknemers wordt overgemaakt.

Zelfstandige ondernemers betalen ook loonbelasting, dit wordt rechtstreeks met de belastingdienst verrekend.

Bij Bureau Krediet Registratie (BKR) worden alle consumptieve kredieten, hypotheekachterstanden en telefoonabonnementen in Nederland geregistreerd. Dit alles wordt voor een periode van 5 jaar vastgelegd. Bij het aanvragen van een lening worden uw gegevens getoetst. Het BKR heeft alleen een informatieve rol en beslist niet over het wel of niet verstrekken van een lening. En als u denkt niet in het systeem voor te komen, ook rood staan bij de bank wordt gemeld bij het BKR, dit is immers ook een vorm van krediet.

Dat uw gegevens bij het BKR in het systeem zijn vermeld is op zich geen probleem. Dat wordt het pas als u coderingen krijgt, een zogenaamde negatieve notering. Dit kunt u krijgen als u niet op tijd uw verplichtingen heeft voldaan, zoals het op tijd betalen van de maandelijkse termijnen van hypotheek of lening.

BKR gegevens

Geldverstrekkers zoals banken, maar ook sommige bedrijven, toetsen o.a. uw betalingsgedrag bij het BKR. Als u bij het BKR bekend bent als een goede betaler heeft u dus een streepje voor op iemand die helemaal onbekend is bij het BKR.
In het BKR worden alleen uw persoonsgegevens (en eventueel die van uw partner) en kredietgegevens geregistreerd. Opvragen van uw eigen BKR gegevens is mogelijk bij vrijwel alle banken, echter wel tegen een kleine vergoeding.

CKI (Centraal Krediet Informatiesysteem)

In CKI (Centraal Krediet Informatiesysteem) staat precies welk krediet of gsm-abonnement iemand op zijn naam heeft of had staan in Nederland. Het gaat alleen om kredieten. Een hypothecair krediet is in principe niet bij het BKR bekend. Deze wordt pas bij het BKR aangemeld als u langer dan 120 dagen een termijnbedrag niet heeft betaald. Andere betalingsverplichtingen zijn niet bij het BKR bekend. Het BKR verwerkt alleen die gegevens die nodig zijn om een beeld te geven van uw leen- en aflosgedrag. Zo is bijvoorbeeld zichtbaar hoe hoog het geleende bedrag is, maar niet waarvoor u het gebruikt.

In CKI komen de volgende kredietgegevens voor:

• het geleende bedrag of het bedrag dat u maximaal mag besteden;
• het moment waarop het krediet is ingegaan;
• de maand waarin volgens afspraak met de deelnemer het krediet volledig moet zijn afgelost;
• de maand waarin het krediet daadwerkelijk is beëindigd;
• het soort krediet;
• eventuele bijzonderheden gedurende de looptijd van het krediet.

Voorwaarden gegevensverwerking

Het BKR informeert over vrijwel alle kredieten of gsm-abonnementen die aan consumenten in Nederland zijn verstrekt. Deze worden bij het BKR gemeld volgens de BKR regels:

• het krediet heeft een looptijd van tenminste drie maanden;
• het geleende bedrag is minimaal € 500 en maximaal € 125.000;
• het krediet is verstrekt aan een natuurlijk persoon.

Met een natuurlijke persoon wordt een consument bedoeld, maar ook bedrijven waarbij de directeur/eigenaar hoofdelijk aansprakelijk kan worden gesteld. Bijvoorbeeld bij een éénmanszaak waarbij de eigenaar direct verantwoordelijk is.

BKR Codes

De BKR hanteert een aantal verschillende codes om aan te geven wat de status van een geregistreerde is. De deelnemers moeten dit verplicht melden aan het BKR (een geldverstrekker moet dus verplicht een achterstand in betalen melden aan het BKR) daarnaast moet ook de kredietnemer op de hoogte gesteld worden dat bij verder verzuim van betalen er een codering bij het BKR zal plaatsvinden.

Er zijn 2 coderingen, deze worden met de letters A of H aangeduid. De A staat voor achterstand de H voor herstel.
A ls er een H wordt vermeldt betekend dit dat er een achterstand was en dat dat hersteld is. De H wordt verwijderd zodra er geen achterstand meer is of als bij het einde van de looptijd van het krediet de achterstand is weggewerkt. De A notering daarentegen blijft na afloop van het krediet nog 5 jaar zichtbaar en weegt dus veel zwaarder als er een nieuw krediet moet worden aangevraagd.

Iedereen is wel bekend met de creditkaart of met andere klantenkaarten waarmee betaald kan worden. Feitelijk is dit ook een soort van lenen, er wordt immers eerst betaald met de kaart, waarna het tekort op de kaart weer moet worden aangevuld. Met rente!
Waar vaak niet aan gedacht wordt bij creditkaartsystemen is dat de rente die betaald moet worden veel hoger is dan bij andere soorten van leningen. Rentes van boven de 10% zijn geen uitzondering. Nadeel is dat met betaalkaarten vaak veel kleine uitgaven worden gedaan, waardoor het overzicht op de betalingen weg is. Vaak blijkt pas achteraf dat er meer is uitgegeven dan de bedoeling was. Voordelen van betaalkaarten zijn er natuurlijk ook: altijd geld op zak (tot een bepaalde limiet).

Bij een persoonlijke lening worden vooraf afspraken gemaakt over het te lenen bedrag, de looptijd en de te betalen rente. Dit is dus weinig flexibel. Het voordeel is dat ineens een groot bedrag geleend kan worden voor aankoop van auto, boot of wereldreis. Achteraf wordt dan het gehele bedrag in termijnen terugbetaald met als extraatje de rente. In tegenstelling tot het doorlopend krediet wordt het gehele bedrag ineens opgenomen, tussentijds bijlenen is dus niet mogelijk. Het gevaar van een persoonlijke lening zit vaak in de onduidelijkheid over het totaal terug te betalen bedrag. De leuke wereldreis kan zo maar duizenden euro’s duurder uitvallen, alleen al door de te betalen rente.

Net als bij de WOZ krediet is deze vorm van geld lenen alleen mogelijk voor mensen met een eigen huis. Het verschil met de WOZ krediet is dat de lening, mits gebruikt voor woningverbetering, ook nog eens fiscaal aftrekbaar is. Ofwel, een deel van de rente die wordt betaald, kan via de belastingaanslag worden teruggevraagd. Doordat ook hier geen notaris aan te pas komt, is deze vorm van lenen bij kleine bedragen dus veel goedkoper dan een 2e hypotheek.

Nog een variant op het doorlopend krediet: de spaarlening of spaarkrediet. Ook hier is het mogelijk geld op te nemen tot een vooraf afgesproken maximum. Er wordt echter tevens spaarverzekering afgesloten, waarbij de premie belegd wordt in participaties van beleggingsfondsen. Het eindbedrag moet dan voldoende zijn om het opgenomen bedrag terug te betalen. Inmiddels is echter wel bekend dat beleggingsfondsen geen zekerheid kunnen geven over eindbedragen van participaties. Ook bij de spaarlening wordt, na de aflossingsvrije periode, maandelijks een vastgesteld bedrag afgelost, inclusief rente.